Archives for posts with tag: aardappelen

De tuin is dit jaar met horten en stoten ingericht geraakt. Tijdens de winter dwarsboomde de hepatitis mijn plannen om percelen aan te leggen en alvast te mulchen, zodat ik in de lente goed voorbereid had kunnen zaaien en planten. En toen mijn bloed weer normale waarden gaf en ik me fitter begon te voelen, begaf mijn rug het. Heel even dacht ik erover om de tuin maar aan de natuur over te laten, maar met de hulp van mijn stille buurman, kreeg ik toch een soort structuur voor elkaar. Intussen zijn de aardappelen rooiklaar en zijn de tomaten geplant.

Mijn andere buurman, die graag een praatje komt slaan, heeft gemerkt dat ik weer aan de slag ben. Meestal kruip ik op handen voeten tussen het hoge gras rond, vooral om mijn rug te sparen, maar ook wel om niet gezien te worden. Want een praatje kan wel, maar liever niet iedere dag en niet elke keer een vol half uur.

Als hij mij ziet, parkeert hij zijn kriepende 4X4 voor het hek en baant hij zich een weg tussen de grassen en de wilde bloemen tot bij mij. Dan doe ik nog even verder met mulchen, planten of rooien om aan te geven dat ik bézig ben. Maar ik kan er niet onderuit. De lieve man maakt van mijn zwijgen gebruik om rond te kijken en iets te zoeken waarover hij mij advies kan geven.

Gisteren liet ik hem trots mijn primeurs zien. Hij gaf toe dat ze mooi zijn. Maar meteen daarop viel zijn oog op een rijtje aardappelen, waarvan de blaadjes heel wat gaatjes vertonen.

‘Mais vous avez des doryphores!’ riep hij uit. Ja, daar kon ik niet naast kijken. De planten zaten vol coloradokevers. Ik had niet veel zin om erop in te gaan, maar hij beweerde dat al mijn aardappelen en zelfs de hele tuin om zeep zou gaan als ik die dieren liet begaan. Hij demonstreerde me hoe je de beestjes volgens hem van de bladeren moet halen en ze vervolgens een voor een moet dooddrukken.

‘Nee,’ zei ik, ‘dat doe ik niet. Want dat is nu net permacultuur: ik laat alle afval liggen zodat kevers en slakken genoeg te eten hebben en ze van de gezonde planten afblijven.’ Ik was blij dat ik meteen ook een verklaring had waarom de tuin er zo rommelig uitziet.

Buurman rolde net niet met zijn ogen. ‘Maar die hele rij gaat eraan!’ zei hij.

Ik haalde mijn schouders op. ‘Geeft niet,’ zei ik, ‘die aardappelen zijn klaar, ik zal ze morgen rooien.’

Vanmorgen vroeg heb ik dat rijtje gerooid. De struiken heb ik laten liggen voor de colorado’s. Ik had graag een foto van ze genomen, maar ze waren nog niet op. Blijkbaar ontbijten ze graag in het zonnetje. Van de aardappelen heb ik wel foto’s genomen. Het ras heet Ruby, zijn ze niet prachtig?

DSCN6422

Jeanette, Carolus, Blanche en Bleu d’Artois.

Aardappelplanten hebben prachtige bloemen en de kleur geeft de soort aan. Zo hebben de Blanches witte bloemen, de Jeannettes rozige bloemen en de Bleus d’Artois blauwige bloemen. Voorlopig heb ik enkel nog maar de knollen van de kleine en aangevreten planten geoogst. Benieuwd naar de rest. En dat allemaal zonder spitten. Ik heb de pootaardappelen volgens de Ruth Stout-methode gewoon op de grond gelegd en bedekt met hooi.

‘We hadden eigenlijk niet anders verwacht van onze Belge locale,’ zegt een van mijn dorpsgenoten, als ik vertel dat ik vooral veel aardappelen heb geplant.
‘Goed idee,’ zegt de taxichauffeuse die elke dag het buurmeisje komt halen en brengen. ‘Dat bereidt de grond voor op volgend jaar.’

Ze hebben allebei gelijk. Aardappelen planten leek mij de beste manier om de grond te testen en alvast te mulchen voor volgend jaar. Maar ik eet ook heel graag aardappelen, en niet alleen frieten. Ik heb wel al half beloofd dat, als de oogst lukt, ik voor het hele dorp frieten ga bakken. Maar daar zullen ze nog even op moeten wachten. Hier en daar komen de planten al piepen. Zou het woord piepers daarvan komen? Het is echt grappig om die kleine blaadjes hun kopjes door het stro te zien steken.

Ik heb verschillende soorten en op verschillende tijdstippen gepoot. De Cerisa-aardappelen die ik half februari al in mijn vierkante bak op het terras heb geplant, zijn het grootst. Verder heb ik nog Mona Lisa-, Bleu d’Artoise-, Pompadour-, Carolus-, Agria- , Jeannette- en Blanche-aardappeltjes geplant. Ze staan zowat overal. In de jardins familiaux, maar ook rond mijn huis op onofficiële plaatsen.

Hieronder een paar fotootjes van de permacultuurtuin, die er nog altijd wat chaotisch uitziet, maar toch stilaan vorm krijgt. En ook nog een kiekje van mijn kameraardappel Jeannette, van wie het twijfelachtig is of ze volgende maand aardappelen zal geven, maar intussen toch dienst doet als frêle kamerplant.

DSCN6219

 

Groeiboek voor laatbloeiers

Nooit te laat om te leren

Bealtaine Cottage and Woodland Sanctuary

Colette O'Neill, Innovator of Goddess Permaculture ~Writer ~ Teacher ~ Photographer

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Darling Doormat

Wit and Shit on Crete. "If people wanted me to write warmly about them, they should've behaved better".

enerziek

Mijn burn-out-verhaal

Perdebytjie se nes

'n Blog oor die natuur en allerdaagse gebeure,wat die lewe interessant maak

annaknijptertussenuit

na een burn-out

DE RODE VALIES

VERHALEN UIT BRUSSEL

La Casa de las Mariposas

La Casa de las Mariposas

evamaaktschoon

op zoek naar datgene waar het echt om gaat

Ask the Akasha

Wisdom at Your Fingertips

Felix Sandon

Schrijver. Dichter. Doler.

Bitterkoekjes

Gedichten die ik tegenkwam, die me aanspraken, raakten, boeiden en niet meer loslieten...

Leen Huet

Leen Huets blog

Alles uit de kast

a little blog of love