Vandaag bracht de factrice een pakje uit Amerika (dank je, zus!), en een Courgette de Nice uit haar moestuin. (Zodat ik kan proeven hoeveel beter die smaakt dan de doodgewone courgettes uit mijn tuin. )

20170719_104521

Hoog tijd voor een stand van zaken over mijn voedselbos. Wat voorafging: sinds dit jaar heb ik van de gemeente een lap grond ter beschikking die ik naar hartenlust mag beplanten. Die lap is veel te groot voor mij alleen (700 m2), maar ik probeer er het beste van te maken.

Ik wil er graag een voedselbos installeren. Dat wil zeggen dat ik er vooral blijvende planten ga plaatsen: fruitbomen, bessenstruiken, kruiden en doorlevende groenten. Maar het zal een aantal jaren duren vooraleer ik alle gewenste planten verzameld heb en vooraleer ze zoveel plaats innemen dat minder gewenste kruiden en grassen het onderspit moeten delven.

In afwachting gebruik ik de grond om aardappelen en eenjarige groenten te telen.

Voor dit jaar heb ik al een mooi lijstje blijvers: Twee appelbomen, een perenboom, twee bosbesstruiken, twee frambozenstruiken, een aalbessenstruik en een paar aardbeienplanten. Blijvende groenten: wilde prei, wilde ui, snijbiet, groene asperges, rabarber, topinamboer, rucola, daslook en gember. Kruiden: rozemarijn, tijm, munt, romeinse kamille, bieslook, bladpeterselie, ijzerkruid, salie, dragon, bernagie, sint-janskruid.

Volgend jaar wil ik vooral de doorlevende groenten nog aanvullen met o.a. artisjokken en koolsoorten.

 

 

Intussen is het zoeken en experimenteren met gewone moestuingroenten. Wat me het beste lukt: aardappelen. Ze zijn zo gemakkelijk te telen dat ik een groot deel van de tuin daarvoor gebruik. Ik leg ze gewoon onder een dikke laag hooi en na een paar maanden liggen ze in schattige nestjes te wachten tot ze opgeraapt worden.

 

Zaaien is niet mijn sterkste punt. Ik denk soms dat de koolmezen en vriendjes denken dat ik de zaadjes speciaal voor hen in de aarde strooi. Gelukkig krijg ik af en toe jonge prei-, sla- of kolenplantjes van een buurvrouw.

Mijn tomatenstruiken zien er veelbelovend uit. Dit jaar heb ik ze wat meer ruimte gegeven en hier en daar wat opgebonden.

 

Nooit gedacht dat ik zoveel plezier zou beleven aan tuinieren. Al moet ik toegeven dat in het voorjaar wel een paar keer de moed in mijn schoenen zonk toen grassen en wilde bloemen de overhand probeerden te krijgen. Maar nu is alles onder controle…

 

 

 

Onze gite communal is nog een groot deel van de zomer vrij. En ook in het najaar is het een fijne plek. Het is een ruim en comfortabel huis met drie slaapkamers, dat zijn vijf slaapplaatsen, en een sofa waarvan je een dubbel bed kunt maken.

Het is een vakantiehuis voor natuurliefhebbers en wandelaars. Het is er erg rustig, het dorp is enkel te bereiken via een smalle bergweg. Er zijn geen winkels, geen cafés of restaurants, maar in de omgeving zijn een paar gezelligs stadjes waar je alles kunt kopen. Vooral op de markten vind je heel wat lokale specialiteiten van goede kwaliteit.

Ons dorp ligt op een uurtje rijden van Perpignan, op een uur rijden van de kust, op anderhalf uur van de Spaanse grens, op twee en een half uur rijden van Barcelona.

Glorianes ligt op 800 m hoogte. Het hoger gelegen gebergte, met onder meer de pic du Canigou, is niet ver.

Meer weten? Mail me gerust.

Oja, de prijs: voor maar 60 euro per dag huur je de hele gite.

 

 

 

Eekhoorntjesbrood, heksenboleet, girolle.

De eerste keer dat mijn brandhout geleverd werd, heb ik die vijf stères in een dag verplaatst en gestapeld. Daarna was ik een paar dagen arbeidsongeschikt.

Het jaar daarop deed ik het in twee dagen.

Vorig jaar kreeg ik hulp van de boerin en deden we het in drie dagen.

Nu versleep ik tien kruiwagens per dag, vijf ’s morgens en vijf ’s avonds. Het zal wellicht een week of langer duren. Maar met elke dag een beetje, kun je letterlijk een berg verplaatsen.

20170602_123843

C’est parti! Mijn jaarlijkse mindfulness-, kracht- en conditietraining is begonnen. Er zijn tot nu 184 lammetjes geboren, waarvan er een twintigtal een flesje krijgen.

‘J’ai plus envie de vomir que de voter,’ zei een van mijn dorpsgenoten toen ik hem op weg naar het stemhokje tegenkwam. Voor een keer was ik blij dat ik niet hoefde te stemmen. Ik mocht wel bij le dépouillement, het tellen, aanwezig zijn. We telden 6 blanco’s, 7 Marine en 8 Macron. Om kwart over zeven hadden we al een sterk idee van de uitslag.

Het regent, eindelijk, gelukkig … en hier is mijn vriendje weer. Vandaag liet hij zich wat gewilliger fotograferen.

20170426_092824

Verrassende ontmoeting tijdens de jaarlijkse poetsbeurt van ons kerkje.

20170420_113221

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Menck Weserhütte

Georganiseerde spontaneïteit.

de Fruitberg

Ecologisch fruit uit eigen tuin

Eigenzinnig

Wonen, klussen, Lifestyle & Mode

Darling Doormat

Wit and Drama on Crete. It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

enerziek

Mijn burn-out-verhaal

Perdebytjie se nes

'n Blog oor die natuur en allerdaagse gebeure,wat die lewe interessant maak

annaknijptertussenuit

na een burn-out

DE RODE VALIES

VERHALEN UIT BRUSSEL

La Casa de las Mariposas

La Casa de las Mariposas

En ze leefden nog groen en gelukkig

[ verhalen uit het leven zoals het is ]

evamaaktschoon

op zoek naar datgene waar het echt om gaat

Ask the Akasha

Wisdom at Your Fingertips