Archives for posts with tag: voedselbos

Glorianes is niet bepaald een toeristische trekpleister. Er passeren wel eens een paar doorwinterde wandelaars en af toe strijkt er een gezelschap autotoeristen neer. Dat zijn meestal gepensioneerden die zelf in de streek wonen en die nu eindelijk tijd hebben om afgelegen dorpen zoals Glorianes te verkennen. Lang blijven ze niet hangen, want behalve de kerk en het kerkhofje is er niet veel te zien.

De kerk kreeg onlangs een nieuwe deur en er zijn nog meer restauratieplannen. Momenteel krijgt het 17e-eeuwse retabel in afwachting van een heuse restauratie een behandeling om verdere aftakeling tegen te gaan.

Ook het kerkhof is aan restauratie toe. Ik was eerlijk gezegd een beetje gewend geraakt aan de wat kale aanblik van het veldje en aan de scheefgezakte kruisen. Maar deze zomer maakte een vriendin mij attent op de mogelijkheden om dit stille hofje wat op te fleuren. Er ging meteen een soort lichtje bij mij branden en kort daarna begon ik met hier en daar wat droog gras te verwijderen, en natuurlijke vetplantjes, heide en mossen in de plaats te planten.

Ik vertelde aarzelend aan een paar dorpsgenoten wat ik aan het doen was en iedereen reageerde enthousiast. Mijn plan groeide en ik diende een voorstel in bij het gemeentebestuur. En gisteravond kreeg ik groen licht om het kerkhof op te knappen. Mijn onkosten worden vergoed en ik mag een pakket struiken bestellen bij een pépinière die lokale planten kweekt.

Ik kan mijn geluk niet op. Niet alleen ga ik me de komende maanden mogen uitleven op dit stukje grond, de nieuwe bloemrijke begroeiing zal bovendien ten goede komen aan het voedselbos aan de overkant van de straat. Vlinders en bijen zullen hun hartje kunnen ophalen en ‘en passant’ het voedselbos bevruchten.

Dat is wat ik in het vorig bericht bedoelde met ‘over de omheining lonken’. Het voedselbos zou immers maar een zeer beperkte impact hebben als het binnen de omheining moet blijven. En na het kerkhof kom er misschien nog iets anders, maar voorlopig weet ik wat te doen.

De grote hazelaar die net niet bij het voedselbos hoort, maar waarvan de takken over de omheining hangen, heeft dit jaar heel wat mooie hazelnoten van zich afgeschud. Ik heb ongeveer vijf kilo noten kunnen rapen. Het hadden er meer kunnen zijn, maar een groot deel was al gekraakt voor ik de kans kreeg om ze op te rapen. Dat doen de everzwijnen. Ze zijn dus aan de rand van het voedselbos geweest, maar gelukkig zijn ze tot nu netjes buiten gebleven. Ook de dassen blijven voorlopig weg.

Slakken en kevers hebben zich deze zomer te goed gedaan aan sla en snijbieten, maar er was genoeg voor ons allemaal.

En stilaan ontdek ik meer en meer middelgrote diertjes. In het heetste van de zomer vond ik een half uitgedroogde pad tussen de aardappelen. Hij of zij liet zich gewillig douchen en kroop daarna weer onder de mulch. Voor hazelwormen voel ik voorlopig niet zoveel sympathie. Maar voor deze  smaragdhagedis haalde ik wel meteen mijn camera boven. Is ze niet prachtig? Het is een vrouwtje, denk ik.

 

20170916_141723

Hoog tijd voor een stand van zaken over mijn voedselbos. Wat voorafging: sinds dit jaar heb ik van de gemeente een lap grond ter beschikking die ik naar hartenlust mag beplanten. Die lap is veel te groot voor mij alleen (700 m2), maar ik probeer er het beste van te maken.

Ik wil er graag een voedselbos installeren. Dat wil zeggen dat ik er vooral blijvende planten ga plaatsen: fruitbomen, bessenstruiken, kruiden en doorlevende groenten. Maar het zal een aantal jaren duren vooraleer ik alle gewenste planten verzameld heb en vooraleer ze zoveel plaats innemen dat minder gewenste kruiden en grassen het onderspit moeten delven.

In afwachting gebruik ik de grond om aardappelen en eenjarige groenten te telen.

Voor dit jaar heb ik al een mooi lijstje blijvers: Twee appelbomen, een perenboom, twee bosbesstruiken, twee frambozenstruiken, een aalbessenstruik en een paar aardbeienplanten. Blijvende groenten: wilde prei, wilde ui, snijbiet, groene asperges, rabarber, topinamboer, rucola, daslook en gember. Kruiden: rozemarijn, tijm, munt, romeinse kamille, bieslook, bladpeterselie, ijzerkruid, salie, dragon, bernagie, sint-janskruid.

Volgend jaar wil ik vooral de doorlevende groenten nog aanvullen met o.a. artisjokken en koolsoorten.

 

 

Intussen is het zoeken en experimenteren met gewone moestuingroenten. Wat me het beste lukt: aardappelen. Ze zijn zo gemakkelijk te telen dat ik een groot deel van de tuin daarvoor gebruik. Ik leg ze gewoon onder een dikke laag hooi en na een paar maanden liggen ze in schattige nestjes te wachten tot ze opgeraapt worden.

 

Zaaien is niet mijn sterkste punt. Ik denk soms dat de koolmezen en vriendjes denken dat ik de zaadjes speciaal voor hen in de aarde strooi. Gelukkig krijg ik af en toe jonge prei-, sla- of kolenplantjes van een buurvrouw.

Mijn tomatenstruiken zien er veelbelovend uit. Dit jaar heb ik ze wat meer ruimte gegeven en hier en daar wat opgebonden.

 

Nooit gedacht dat ik zoveel plezier zou beleven aan tuinieren. Al moet ik toegeven dat in het voorjaar wel een paar keer de moed in mijn schoenen zonk toen grassen en wilde bloemen de overhand probeerden te krijgen. Maar nu is alles onder controle…

 

 

 

PETRA SPARK

SCHRIJVERSBLOG

Darling Doormat

Wit and Sh*t on Crete. It’s nothing anyone would ever take seriously, but it amuses me.

enerziek

Mijn burn-out-verhaal

Perdebytjie se nes

'n Blog oor die natuur en allerdaagse gebeure,wat die lewe interessant maak

annaknijptertussenuit

na een burn-out

DE RODE VALIES

VERHALEN UIT BRUSSEL

La Casa de las Mariposas

La Casa de las Mariposas

evamaaktschoon

op zoek naar datgene waar het echt om gaat

Ask the Akasha

Wisdom at Your Fingertips

Bitterkoekjes

Gedichten die ik tegenkwam, die me aanspraken, raakten, boeiden en niet meer loslieten...

Leen Huet

Leen Huets blog

Alles uit de kast

a little blog of love

Elisabeth Khan's Blog

A Writer's Journey On Three Continents