… tijdens mijn ochtendwandeling

Vroeger zou ik gillend weggelopen zijn, nu heb ik haar vriendelijk gevraagd om opzij te gaan. En dat deed ze.

(Ongevaarlijke couleuvre of ringslang)
… tijdens mijn ochtendwandeling

Vroeger zou ik gillend weggelopen zijn, nu heb ik haar vriendelijk gevraagd om opzij te gaan. En dat deed ze.

(Ongevaarlijke couleuvre of ringslang)
Van de rubriek Silberstreifen van Le Petit Requin word ik elke weer keer vrolijk en dan denk ik: zoiets moet ik ook doen, de mooie momenten vangen en verzamelen in een overzichtje. Hier zijn er een paar.

Elke avond gratis cinéma.

Alle dagen fruitijsjes.
De tuin die ondanks de hitte en de droogte hard zijn best doet.
Een koor in ons kerkje.
Feestje achteraf.
Cacahuète en Diogène bewaken het fort.
Abrikozenseizoen (recept clafoutis).
Drie keer per week blovelplezier.
En vandaag ontbijt met heksenboleet, die paddenstoel die blauw uitslaat als je hem doorsnijdt. Nog even van geprofiteerd, want morgen reis ik naar een land waar je geen paddenstoelen mag plukken.
Mijn tuin is niet zo netjes aangelegd als die van Le Petit Requin, maar hij bezorgt me wel elk jaar nieuwe verrassingen. Zo vond ik vandaag blauwe aardappelen (bleue d’Artois) waar ik rode (Ruby) geplant had, en ook een paar witte (Blanche). Zouden de pootaardappeltjes bij elkaar op bezoek gaan nadat ik ze onder de mulch heb gelegd?

Sinds 9 juli is Chris! weer aan het woord. Na drie maanden Antwerpen is ze aan het inpakken voor de volgende reis. Zal ze Louise terugzien? En Nicolas? Zal ze Kiki, die met haar nieuwe vriendin in het Centraal Massief kampeert, ontmoeten? En maakt Barbara zich terecht grote zorgen over Kiki?
De berichten van Chris! worden gepost op dinsdag, donderdag en zaterdag, tot eind september 2019.
Meer zomerblovels: Sprookjes zoals ze echt gebeurd zijn en Charlotte.
Veel zomerleesplezier!


Apéro op het gemeenteplein

Petanque-tornooi achter het gemeentehuis




De winnende ploeg

Mijn bijdrage (geen kersen meer aan de boom, dus aardbeien uit de tuin)
1895. Colombe weet het nog niet, maar Amparo is terug in de streek.
Bijna veertig jaar is Amparo weg geweest. Ze is in veel opzichten veranderd, maar ze heeft nog steeds een norse kant. Dat heeft ze van haar vader, Arturo.
Heb geduld met haar als ze in haar herinneringen dwaalt en vergeef haar als ze de dingen wat onhandig aanpakt. Ze is nooit erg gracieus geweest.
Lees deel drie van Colombe. Wie deelneemt aan een kleine bevraging (na deel vier) maakt kans om een van de eerste gedrukte exemplaren van Colombe te winnen.



De permatuin ziet er dikwijls rommelig uit, maar kijk hoe bloemen en planten die ik bijna achteloos gezaaid en geplant heb zich samen in harmonie brengen.

Tijm, bieslook, uien, calendula, en op de achtergrond doorgeschoten peterselie en kolen.

