Zondagavond hadden we de langverwachte stichtingsvergadering van de nieuwe vereniging in het dorp. Het was best gezellig met een hapje en een drankje achteraf. Dit om alvast de toon te zetten, want er waren heel wat voorstellen voor feestjes, kookwedstrijden, proeverijen enzovoort. Ik had zelf ook een wenslijstje. Mijn eerste voorstel om één keer per maand samen een wandeltocht te maken had het meeste succes. Samen wilde kruiden gaan plukken, was wat minder. Op mijn vraag om samen “à la ceuillette de champignons” gaan, werd hevig gereageerd. Ah non! Geen sprake van! De champignonpluk blijkt een zeer gevoelig onderwerp te zijn. Ieder voor zich en niks voor een ander, is de leuze. En naar men zegt heeft het geen enkele zin om andere plukkers stiekem te volgen, want die misleiden je door omwegen te maken.

Bon, de morilles en girolles zal ik zelf moeten vinden. Op een uitdaging meer of minder komt het nu niet meer aan. Na deze lange, koude winter ben ik al wat gehard.