Intussen in Frankrijk – 4

Vanmorgen zag ik in ons dorp twee mannen die de gebroken telefoonpalen kwamen repareren. Ik weet niet of er in ons dorp nog iemand een vaste telefoon heeft, maar ik heb de mannen toch maar vriendelijk bedankt.

Daarna hoorde ik ergens een bosmaaier, maar er was niemand te zien.

Tegen de avond kon ik mijn buurman, die ik liever op afstand houd, niet ontwijken en heb ik een tijdje naar zijn gefoeter op de ongedisciplineerde Fransen geluisterd.

Voorlopig ga ik maar geen boodschappen doen. In de supermarkten schijnen heuse vechtpartijen te ontstaan. Ik spreek de voorraad aan, daar dient het voor. En ik vind het eigenlijk wel fijn dat er wat ruimte in de kasten komt.

Vandaag was het de internationale dag van het geluk. Wat een geluksvogel ben ik toch.

Ik keek naar het Belgische journaal en ik kreeg de tranen in de ogen.