Laat ik beginnen met het goede nieuws: het regent.

Gisteren begon de dag slecht. Toen ik op de middag op het gemeentehuis aankwam met een picknickmand vol lekkers –de bijzitters zouden samen lunchen- en ik eerst en vooral met zwier wou gaan stemmen, bleek dat ik niet kon stemmen. Door een misverstand stond ik niet op de lijst. Er werd wat heen en weer gebeld naar de gemeentesecretaris en naar de prefectuur maar er was niets aan te doen.

In Frankrijk is de stemprocedure helemaal anders dan in België: geen reuzegrote stembiljetten met ellenlange lijsten, maar kleine briefjes, voor elke partij één, die op rijen uitgestald liggen op een lange tafel. Daaruit kan je een of meerdere briefjes kiezen, om er uiteindelijk in het stemhokje eentje in een minuscuul envelopje te steken.

Ik had al staan wapperen met mijn groene briefje, maar ik mocht er niet mee in het stemhokje. Ik stak het dan maar in mijn broekzak en later op de dag heb ik het doorgegeven aan iemand die nog onbeslist was. Ik weet niet of ze het gebruikt heeft –dat zou mooi zijn-, maar er waren in de uiteindelijke uitslag een paar groene stemmen. Mogelijk zat mijn briefje daarbij.

Tijdens de lunch werd er niet veel over de verkiezingen gepraat, wel over de bijenteelt en over het gedrag van kippen en hanen. Blijkbaar zijn er avondkippen en ochtendkippen en hebben de hanen van Glorianes elke avond recht op een gezelschapsdame en vinden de kippen dat niet eens erg.

De opkomst was ongewoon hoog, rond de middag lagen er al een tiental envelopjes in de urne en dat leek me een goed teken, maar doordat er zo weinig interesse voor Europa was, begon ik een beetje te vrezen dat er anti-Europees gestemd zou worden.

Mijn taak zat er om drie uur op. Kort na zes uur ben ik even gaan kijken of er al geteld was, maar het bijna voltallige gemeentebestuur was nog druk bezig met de administratieve afhandeling. Toen ik een uurtje later nog eens ging kijken was iedereen al weg.

Dan maar ge-smst naar de burgemeester. Ik kreeg een grote smile terug: ‘La gauche communiste a gagné!’ Ik dacht nog even dat ze een grapje maakte, maar het was echt zo.

Een paar cijfertjes:

  • 19 stemmen! (71 % van de stemgerechtigden)
  • 7 voor het knalrode LFG
  • 4 voor het roze (eigenlijk roodgroene) LUG
  • 3 groene
  • 3 blauwe
  • 2 zwarte

Helemaal niet slecht in vergelijking met de pikzwarte resultaten in heel Frankrijk. Laat ik me aan dat strohalmpje maar optrekken. Want België, daar zwijg ik liever over.

Voor het slapengaan kreeg ik nog een troostend sms-je van mijn burgemeester: “Ma pauvrette, dis toi que le village où tu vis est en train de s’unifier … j’espère.”

Ik hoop het voor haar en voor het dorp. Dat er gisteren veel minder dan gewoonlijk geroddeld en kwaadgesproken werd over de andere dorpsgenoten, wijst misschien toch in de goede richting.