Zohra

Zo gaat dat met huisdieren. Ze lopen een eindje in je leven mee, maar op een dag –en dat is altijd te vroeg- houdt hun hartje op met kloppen.

Ik had Zohra graag mee naar Glorianes genomen, ze had hier muizen en salamanders kunnen vangen, maar ze was zo graag bij Els. En dus skypten we met elkaar en ging ik haar af en toe bezoeken.

Ze was een oud besje geworden, klein en elegant, lief en aanhankelijk, eigenzinnig en dominant. Het was ons monstertje, ons schatje.

Els heeft haar tot de laatste dag schandalig verwend en liefdevol verzorgd. We zullen haar allebei erg missen.

DSCN3544

4 gedachten over “Zohra”

  1. Volgens de dierenarts heeft Sapphir een sterk hart en kan ze wel twintig jaar worden. Een jong ding? Nee, liever niet. Te hevig. De beeldschone Cacahuète staat al aan te schuiven. Maar ik ben bikkelhard: geen huisdieren meer.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s