Met het oog op de aanschaf van een voertuig (een elektrische fiets of een tweedehandsauto? ) heb ik contact gezocht met een dame in Vinça, die volgens de loketbediende in het gemeentehuis, garages verhuurt.

Mevrouw N heeft een X in haar naam en dat dwingt respect af. Een X is een veel voorkomende letter in het Catalaans, zij stamt mogelijk af van een oud Catalaans geslacht.

De gepensioneerde en -aan haar huis te zien- welgestelde dame kan me vanaf 2013 een garage verhuren, maar ze wil toch graag weten met wie ze te doen heeft. Tijdens mijn eerste bezoek, vertelde ik dat ik een huis gekocht had op de berg en ze lachte me vierkant uit. Wat zoek je daar? Rust? Stilte? Haha, wacht maar tot je ziek wordt! Geen enkele dokter komt daar op huisbezoek. Vous allez crever la haut!

Erg sympathiek vond ik haar niet, maar er is qua garages niet veel keus in Vinça.

Toen ik haar een paar weken later een voorschot op de huur kwam brengen, was ze milder gestemd. Het dorp is erg veranderd, zei ze. Ze had aan een vriendin gevraagd om haar naar boven te brengen en ze waren samen rond de kerk gewandeld. Ze vroeg of ik een tafel en drie stoelen op mijn terras had staan. Ze hadden blijkbaar het poortje geopend en hadden mijn persoonlijke chemin publique betreden.

Het dorp is erg veranderd, zei ze weer, veel mooier dan twintig jaar geleden. En dat huis, dat was van monsieur Xatard, de vroegere gemeentesecretaris van Vinça. Dankzij mijnheer Xatard was ik blijkbaar een beetje in haar achting gestegen.

Vanaf januari heb ik een garage in Vinça. Nu nog een electrische fiets. Of een auto?