‘J’ai plus envie de vomir que de voter,’ zei een van mijn dorpsgenoten toen ik hem op weg naar het stemhokje tegenkwam. Voor een keer was ik blij dat ik niet hoefde te stemmen. Ik mocht wel bij le dépouillement, het tellen, aanwezig zijn. We telden 6 blanco’s, 7 Marine en 8 Macron. Om kwart over zeven hadden we al een sterk idee van de uitslag.