Wat een drukte en kabaal
In de oude vijgenboom
Waar spechtjes leren tokken
Op de weke grijze bast

Ze doen het goed
Ze tokkelen op maat
Nog sneller dan
Gabriela van Rodrigo

En daartussen oewie oewie
De aansporende ouders
Hoog en laag en hard

En zacht oewie oewie

Nu houdt het op
Het is weer stil

Ik hoor nog slechts
De wolken schuiven

En op de droge bladeren
Het plofje van een vijg

dscn0138

(Ook te lezen op mijn proza- en poëzieblog)