Soms denk ik dat ik in de eerste helft van mijn leven niet veel aanwezig was. Zo kan ik me bijna niets herinneren van wat ik op school heb geleerd. Heeft iemand mij ooit naar vlinders leren kijken? Misschien dachten mijn leraars en opvoeders dat ik het ooit wel uit mezelf zou leren. Toen waren vlinders nog heel gewoon. Nu zijn ze bedreigd.

Onze dorpsgenote, mevrouw C, een kaboutervrouwtje, lief en wijs, is gestart met natuurlessen. We krijgen een les per maand. Ze wil iets van haar liefde voor dieren en planten op ons overbrengen. En daar is ze met de eerste les over vlinders alvast in geslaagd.

We kregen een korte bespreking van twaalf soorten, mooi geïllustreerd in een dossiertje, en daarna mochten we in haar tuin rondwandelen en zelf op zoek gaan. En kijk! Meteen een paar citroentjes. Gemakkelijk te herkennen want ze zijn … geel. Een tabac d’Espagne, die niets met Spanje en nog minder met tabak te maken heeft, maar toch zo heet. Verschillende demi-deuils, dambordjes in het Nederlands, herkenbaar aan het wit-zwarte blokmotief. En een moro-sphinx, die op een kolibrie lijkt, zeker als hij van een bloem snoept.

Tot mijn kinderlijke vreugde kon ik een koningspage fotograferen. Hieronder het bescheiden resultaat. De vlinder staat er wat klein op, maar de tuin en de omgeving waren ook de moeite waard.

Na de les wees mijnheer C. me nog op een abeille charpentier (blauwzwarte houtbij). Kietel haar maar, zei hij, ze steekt niet. Kietelen laat ik nog maar even zo, maar ik zal haar in de toekomst toch met minder wantrouwen bekijken.

DSCN4452