Gisteren was het een prachtige dag. Het was zo mooi en warm dat ik niet aan de verleiding kon weerstaan om de eerste kruiden te zaaien. Nu maar hopen dat ze niet kapotvriezen.

Vandaag was het wat minder, nog zachte temperaturen maar af en toe bewolkt. Daarom begon ik aan een vertaalwerkje waar ik niet rijk van zal worden, maar dat erg plezierig is om te doen. Af en toe keek ik naar buiten om te kijken of de zon toch niet wou schijnen, maar ze bleef weg. Na de middag kwam mijn buurman kloppen. Of ik zin had in wat buitenwerk?  Hij had me door het venster zien zitten aan mijn laptop. Ik liep met hem mee naar zijn “gare à foin” (hooischuur) waar een stapel versgezaagd eikenhout lag. Dat mocht ik in de laadbak van de tractor gooien en honderd meter verder, langs de zijkant van mijn huis, opnieuw stapelen. Het eerste deel van mijn houtvoorraad voor volgende winter. Het is prettig om te weten dat ik al wat heb tegen de koude die nog ver in de toekomst ligt, maar zeker weer zal komen.

Na die klus vond ik dat ik vandaag dan maar niet moest gaan sprokkelen. Maar … sprokkelen blijkt verslavend, zeker nu ik weet dat er op een bepaalde plek heel veel hout ligt. Dus trok ik rond vijf uur maar weer het bos in. De komende dagen gaat het regenen, ik kon maar beter nog een keertje gaan. Ik raapte twee zakken hout en een zak stenen. Keien heb ik nodig om het putje te vullen waar mijn afvoerwater in de grond gaat. (Ooit krijg ik misschien toch nog een beetje technisch inzicht.) Hout sprokkelen en zelfs keien rapen vind ik echt leuk. Een kilometer stappen met een zak stenen in mijn rugzak en aan elke hand een draagtas met hout, vraagt wat meer inspanning. Maar dat reken ik dan tot de dagelijkse conditietraining. Onderweg kwam ik een paar dorpsgenoten tegen, ik voelde me nog meer mier dan gisteren.

En zo kan ik terugkijken op een vruchtbare dag: ik heb een kleine stère nieuwe houtvoorraad, mijn afvoerputje is voor een derde gevuld met keien en op de binnenkoer ligt een stapel aanmaakhout. Morgen, als het regent, vertaal ik wel verder.